ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΕ ΔΙΑΤΗΡΗΤΑΙΟ ΚΤΙΣΜΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΤΟΥ 30 ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΨΥΧΙΚΟ
Στο Παλαιό Ψυχικό στα τέλη του 30, μια σειρά από ανώνυμα πέτρινα αγροτόσπιτα του 19ου αιώνα, μεταμορφώνονται στο διατηρητέο σήμερα ισόγειο κτίσμα. Η αρχιτεκτονική του προσιδιάζει στην Δημοτική Αγορά του Σωτήρη Μαγιάση.
Η νεωτερικότητα αποκρύβει την κατασκευή πίσω από μια επιμελημένη αυτοδύναμη επιδερμίδα. Εδώ, ένα αγροτικό σπίτι μεταλλάσσεται σε διατηρητέο αρχιτεκτόνημα με ένα επίκτητο «ρούχο», ενώ διατηρεί ζωντανά αυθεντικά στοιχεία λαϊκότητας και ανώνυμου.
Η διώροφη προσθήκη με υπόγειο συμφιλιώνεται με το διατηρητέο και το αφήνει άμεσα αντιληπτό. Σχεδιάζεται με ένα διαχρονικά «μοντέρνο» λεξιλόγιο που συνδιαλέγεται με το «παλιό» τόσο μορφολογικά όσο και στο «χειροποίητο» κατασκευαστικό του ήθος, αρνούμενο την απομίμηση του.
Ο προϋφιστάμενος άξονας της εισόδου με τις χαρακτηριστικές εσωτερικές καμάρες που υποδέχεται τον επισκέπτη και τον οδηγεί στους επί μέρους χώρους, διατηρείται και ενισχύεται, παραλαμβάνοντας στην προέκταση του ένα διώροφο κενό με κλιμακοστάσιο, που οδηγεί στον όροφο και στο υπόγειο. Συγκροτείται έτσι μια λειτουργική και συνθετική καρδιά που διασυνδέει όλους τους χώρους και στις τρεις στάθμες του κτίσματος. Το «δημόσιο» ισόγειο, τον «ιδιωτικό» όροφο και το «βοηθητικό» υπόγειο.
Η σύνθεση ετερόκλητων πραγμάτων, Ανατολής και Δύσης, παράδοσης και νεωτερικότητας, σκιαγραφεί την ιδιαίτερη ταυτότητα του διατηρητέου κτίσματος, το πνεύμα σχεδίασης της νέας κτιριακής ενότητας και τη συνομιλία διαφορετικών εκφορών του μοντερνισμού. Οι καμάρες, είτε αναφέρονται στον ιταλικό ρασιοναλισμό της εποχής είτε στο αντίστοιχο «νεοβυζαντινό» ρεύμα, συνδιαλέγονται στην προσθήκη με καθαρά ορθοκανονικά σχήματα.
Ανασκαλεύοντας ένα ταξίδι στον χρόνο, επαναχρησιμοποιούμε στην προσθήκη, υλικά από την καθαίρεση μέρους του παλαιού κτίσματος, υποδηλώνοντας με σαφή τρόπο τα όρια διατηρητέου και προσθήκης. Τα υλικά και οι τρόποι που ο τότε εκσυγχρονισμός αποκρύβει επιμελημένα, ξαναβγαίνουν στο φως, ως σταθερή ζωογόνος αναφορά, μπρος στα εναγώνια διλλήματα του δικού μας παρόντος. Το δήθεν άυλο και άχρονο φαντασιακό της σήμερα κυρίαρχης αισθητικής, αγνοεί επιδεικτικά συναρμογές υλικών και τρόπων και το κτίσμα προσλαμβάνεται ως ένα ολόγλυφο έργο ενός υπερμεγέθη τρισδιάστατου εκτυπωτή θεού. Στα χνάρια της δομικής και κατασκευαστικής ειλικρίνειας του μοντερνισμού μπολιάσαμε στο έργο μας την αύρα μιας ιστορικής χειροποίητης κατασκευής. Χάρη στο φιλότιμο του τεχνίτη το πολύτιμο χειροποίητο αντέχει, μεταφορικά και κυριολεκτικά, αναδύοντας έναν κόσμο που ενώ φαντάζει παρελθόν επιμένει να μας συγκινεί στ’ αλήθεια.
Η επίλυση των συγκεκριμένων αναγκών βασίστηκε στην πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία-τεχνική και στην ελευθερία που χαρίζει ο πλούτος της «μαστορικής», παραδοσιακής τεχνογνωσίας αιώνων και γενεών.
Η υλοποίηση του έργου στηρίχθηκε στην εμβάθυνση στην παραμικρή οικοδομική του λεπτομέρεια, με έναν συγκεκριμένο και όχι τυπικό αρχιτεκτονικό σχεδιασμό εφαρμογής.
Μετά από επίμονη και επίπονη μελέτη, αποσαφηνίστηκαν πλήρως τα σημεία σχέσης και διεπαφής χειροποίητου και βιομηχανικού και επιλέχθηκαν οι βέλτιστοι τρόποι επίλυσης κάθε αισθητικού και τεχνικού ζητήματος, προσδιορίζοντας μια σαφή ακολουθία ενεργειών. Στη συνέχεια, τα σχέδια βάσης που συγκροτήθηκαν, τηρήθηκαν με ευλάβεια σε όλη την διάρκεια της κατασκευής. Η κάθε επιθυμητή γεωμετρία κλειδώθηκε όταν ακριβώς έπρεπε, επιτρέποντας την ορθή συναρμογή εκατοντάδων επί μέρους ειδικών κατασκευών που σχεδιάστηκαν και προκατασκευάστηκαν αποκλειστικά για αυτό. Αυτή η διαδικασία, από την αναλυτική αποτύπωση του διατηρητέου, με τα πιο σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία, μέχρι την υλοποίηση του, τόσο από φιλότιμα έμπειρα τεχνικά χέρια όσο και από σύγχρονες εργαλειομηχανές, όπου απολύτως τίποτε δεν αφέθηκε στην τύχη του, διαφύλαξε τον αρχικό σχεδιασμό.
Συνιστά ένα παράδειγμα υψηλής ποιότητας σύγχρονης κατά παραγγελία βιομηχανικής κατασκευής. Ένα σύγχρονο μεταποιητικό μοντέλο έντασης δημιουργικής εργασίας εναλλακτικό στο τυπικό και μαζικό αντίστοιχο. Μας υποδεικνύει τι είναι εφικτό να κερδηθεί από κοινού, όταν η επίσημη γνώση συναντήσει χωρίς έπαρση και με τον δέοντα σεβασμό την τοπική ιστορική τεχνική εμπειρία.
Φροντίσαμε ένα διατηρητέο, με σεβασμό στα χρόνια και την εμπειρία του. Σχεδιάσαμε το σπίτι μιας σύγχρονης οικογένειας, με παρεμβάσεις ήσυχες και μετρημένες, σκληρή εργασία και προσήλωση.